وجود دارید جناز ه های این دو را به مردم بسپارید!!!

ای بزدل ترین مردمان این خاک...ای پلیدترین های روزگار غم بار من... ای ضحاکان بزدلی که شباهنگام و در سکوت چوبه دار بر پا می دارید... اگر به اندازه سر سوزن وجود دارید، اگر به اندازه یک پر کاه سنگینی وجدان را بر روح سراسر گناه خود حس می کنید...جنازه هایشان را به ما بسپارید...
چه توقعی دارم من از شما نامردمان.. که شما از استخوانهای پوسیده در خاوران 
نیز هنوز بعد این همه سال در هراسید...چگونه می شود از پیکر تازه سرد شده جوانان این وطن نهراسید...